Διάγνωση
ΔΙΑΓΝΩΣΗ  
ΔΙΑΓΝΩΣΗ Σύμφωνα με τον Νόμο 3699/2/10/2008-Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση ατόμων με αναπηρία ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες: Άρθρο 3 1.Μαθητές με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες θεωρούνται όσοι για ολόκληρη ή ορισμένη περίοδο της σχολικής τους ζωής εμφανίζουν σημαντικές δυσκολίες μάθησης εξαιτίας αισθητηριακών,νοητικών,γνωστικών,αναπτυξιακών προβλημάτων,ψυχικών και νευροψυχικών διαταραχών οι οποίες σύμφωνα με τη διεπιστημονική αξιολόγηση,επηρεάζουν τη διαδικασία της σχολικής προσαρμογής και μάθησης.Στους μαθητές με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες συγκαταλέγονται ιδίως όσοι παρουσιάζουν νοητική αναπηρία,αισθητηριακές αναπηρίες ακοής(κωφοί,βαρήκοοι),κινητικές αναπηρίες,χρόνια μη ιάσιμα νοσήματα,διαταραχές ομιλίας-λόγου,ειδικές μαθησιακές δυσκολίες όπως δυσλεξία,δυσγραφία,δυσαριθμησία,δυσαναγνωσία,δυσορθογραφία, σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής με ή χωρίς υπερκινητικότητα,διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές(φάσμα αυτισμού),ψυχικές διαταραχές και πολλαπλές αναπηρίες.Στην κατηγορία μαθητών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες δεν εμπίπτουν οι μαθητές με χαμηλή σχολική επίδοση που συνδέεται αιτιωδώς με εξωγενείς παράγοντες,όπως γλωσσικές ή πολιτισμικές ιδιαιτερότητες. Άρθρο 4 Οι ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών με αναπηρία και με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες διερευνώνται και διαπιστώνονται από τα ΚΕΔΔΥ,την Ειδική Διαγνωστική Επιτροπή Αξιολόγησης (ΕΔΕΑ) και τα πιστοποιημένα από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα (ΙΠΔ) άλλων Υπουργείων. Άρθρο 5 4.Όταν υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ των γνωματεύσεων των ΚΕΔΔΥ και των ΙΠΔ για τον ίδιο μαθητή,οι γονείς έχουν δικαίωμα προσφυγής σε πενταμελή Δευτεροβάθμια ΕΔΕΑ,που συγκροτείται με απόφαση του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης. Σε περίπτωση που υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ των γνωματεύσεων των ΚΕΔΔΥ και των ΙΠΔ για τον ίδιο μαθητή και οι γονείς δεν προσφύγουν στην πενταμελή Δευτεροβάθμια ΕΔΕΑ,υπερισχύει η γνωμάτευση των ΚΕΔΔΥ. ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ Η έγκαιρη αναγνώριση και διάγνωση είναι απαραίτητη και αποτελεσματική για την παρέμβαση. Ως διαγνωστικά κριτήρια αναφέρονται: #ICD-10(1996) –International Classification of Diseases –του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας(Hyperkinetic Disorder-Υπερκινητικό Σύνδρομο). # DSM-IV(1994)-Diagnostic and Statistical Manual- της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (ADHD ή Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας). Η διάγνωση γίνεται από Διεπιστημονική Ομάδα(παιδοψυχίατρος-ψυχολόγος κ.ά)και στηρίζεται στο πλήρες ιστορικό του παιδιού(ιατρικό,κλινικό,ψυχολογικό,κοινωνικό,γνωστικό,αναπτυξιακό, εξελικτικό,μαθησιακό)και αφορά την παρατήρηση της συμπεριφοράς του παιδιού σε διαφορετικά περιβάλλοντα,διαφορετικές καταστάσεις και διαφορετικά χρονικά στάδια. Απαραίτητη είναι η συνεργασία: των Ειδικών Επιστημόνων,(Παιδοψυχίατρων,Ψυχολόγων κ.ά) των Εκπαιδευτικών των Γονέων όσων ασχολούνται ή ζουν μαζί με το παιδί. |